سلامت روان

روانشناس و روان‌درمانگر نوجوانان گفت: در روانشناسی رشد، نوجوانی دوره پاسخ دادن به سوال مهمی است: «من کی هستم؟» برای یافتن پاسخ، نوجوان به دنبال الگوهای در دسترس و خاص می‌گردد. در قبل، این الگوها بیشتر اسطوره‌ها، ورزشکاران، هنرمندان، والدین یا معلمان بوده‌اند. امروز این نقش تا حد زیادی به اینفلوئنسرها، یوتیوبرها و استریمرها منتقل شده است.

یک دکترای روان‌شناسی تربیتی و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان با تأکید بر اینکه شیوه‌های سنتی فرزندپروری پاسخگوی نیازهای نسل امروز نیست، گفت: والدین در دوره نوجوانی باید به جای مدیریت همه‌جانبه زندگی فرزند، نقش هدایتگر و مشاور راهبردی را برعهده بگیرند تا نوجوان بتواند در کنار احساس امنیت، مسئولیت‌پذیری و خودکارآمدی را نیز تجربه کند.

کارشناس مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر نقش استمرار در دستیابی به اهداف فردی و حرفه‌ای، گفت: موفقیت بیش از آنکه نتیجه اقدامات بزرگ و مقطعی باشد، حاصل تداوم گام‌های کوچک، هدفمند و مستمر در مسیر رشد و پیشرفت است.

در نگاه نخست، جمله‌هایی مانند «احساس می‌کنم»، «نگرانم» یا «به عذرخواهی نیاز دارم» ممکن است ساده و بی‌پیرایه به نظر برسند. اما روانشناسی نوین و پژوهش‌های جامعه ‌شناختی معاصر، این گفته‌ها را نشانه‌هایی از یک توانمندی بنیادین می‌دانند: توانایی تشخیص، پذیرش و ابراز اصیل هیجان‌ها. این توانمندی، که می‌توان آن را یکپارچگی عاطفی نامید، ریشه در خودآگاهی عمیق و شجاعت رویارویی با واقعیت درونی دارد، فارغ از فشارهای هنجاری محیط برای نمایش احساساتی از پیش تایید شده.

با خواندن عنوان این مطلب چه به ذهنتان آمد؟ احتمالا این نبود که «همه بدبختی‌های من مال دوران کودکی‌ام و تقصیر پدر و مادرم است»! البته باید بگویم که قرار نیست با خواندن این مقاله مقصر اصلی مصائب زندگی‌تان را پیدا کنید و بعد هم راحت بنشینید و غر بزنید. چیزی که قرار است اتفاق بیفتد، این است که در پایان این متن، معجزه «آگاهی» برایتان رخ می‌دهد که بار مسئولیتی را که همین الان هم برای تعیین مسیر خوشبختی خود بر دوش دارید، سنگین‌تر می‌کند. پس اگر می‌خواهید به سمت خوشبختی گام بردارید، با ما همراه شوید.

شواهد پژوهشی جدید نشان می‌دهد که بین افزایش دمای محیط و برخی پیامدهای نامطلوب سلامت روان در کودکان و نوجوانان ارتباط وجود دارد

پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که تغییر سبک زندگی مثل تک‌نفره شدن خانوارها و تنها زندگی کردن می‌تواند پیامدهای زیادی برای سلامت جسم خیلی از افراد داشته باشد.

سفرهای خانوادگی فرصتی بی نظیر برای بازسازی پیوندهای عاطفی، کاهش استرس و تقویت مهارت های فردی و جمعی اعضای خانواده است؛ این تجربیات مانند یک آزمایشگاه اجتماعی روابط و الگوهای رفتاری خانواده را در محیطی جدید نمایان کرده و علاوه بر تحکیم روابط می‌تواند به ایجاد تنش نیز منجر شود.

در یک پژوهش تازه، اثر رنگ در فضاهای آموزشی از زاویه تجربه واقعی‌تر دانشجویان مورد توجه قرار گرفت؛ موضوعی که می‌تواند در طراحی کارگاه‌ها و کلاس‌ها و بهبود کیفیت حضور و یادگیری در آن‌ها اهمیت داشته باشد.

محمد گرواندنیا، دکترای روانشناسی می‌گوید: یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما روان‌شناسان در ایران این است که قربانی یا فردی که آسیب دیده، برای گرفتن درمان مراجعه می‌کند و کسی که آسیب رسانده، اغلب غایب است.

استاکر یک واژه انگلیسی و به معنای تعقیب کننده است. اگه فردی که قبلا باهاش آشنا بودید، متوجه این موضوع یعنی رابطه شما با شخص دیگه بشه، این موارد باعث میشه احتمال تهدید و تعقیب و آزار شما بیشتر بشه. در مواردی که استاکر همسر شماست و ازش جدا شدید و نامه احضاریه دادگاه به دستش برسه، شدت خشم باعث میشه که به شما آزار برسونه.

پژوهش های علوم اعصاب نشان می دهند در افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی، نحوه فعالیت و ارتباط برخی نواحی مغز با دیگران تفاوت دارد؛ تفاوتی که می تواند باعث شود محرک های عادی نیز گاهی تهدیدآمیز یا نگران کننده به نظر برسند.

«متاسفم»، یک عذرخواهی ساده؛ کلماتی ساده که می‌توانند یک رابطه را نجات دهند، اما گاهی از بیانشان عاجزیم. دلیلش چیست؟

چند ماه از حوادث تلخ اخیر، شهادت جمعی از هموطنان و داغدار شدن بسیاری از خانواده‌ها گذشته است. اگرچه برای بسیاری از خانواده‌ها زندگی تا حدی به روال عادی بازگشته است، اما برخی از کودکان و نوجوانان هنوز درگیر تجربه سوگ هستند.