میگنا

در دهه‌های گذشته، بخش بزرگی از ادبیات روانشناسی بر این فرض استوار بود که سلامت روان عمدتا حاصل ویژگی‌های فردی، سبک‌های مقابله‌ای و تصمیم‌های شخصی است. اما پژوهش‌های جدید به‌تدریج این تصویر را پیچیده‌تر کرده‌اند. امروز بسیاری از روانشناسان، جامعه‌شناسان و متخصصان سلامت عمومی بر این باورند که بخش مهمی از رنج روانی انسان‌ها نه در درون آنان، بلکه در شرایطی شکل می‌گیرد که در آن زندگی می‌کنند. سازمان جهانی بهداشت نیز تاکید می‌کند که وضعیت اشتغال، امنیت اقتصادی، کیفیت مسکن، آموزش، روابط اجتماعی و دسترسی به خدمات عمومی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده سلامت روان هستند. به بیان دیگر، ذهن انسان در خلا عمل نمی‌کند و محصول پیوسته تعامل با محیط اجتماعی است. این تغییر نگاه، پیامد مهمی برای فهم بحران‌های روانی امروز دارد. اگر اضطراب، افسردگی، فرسودگی و احساس تنهایی در بسیاری از جوامع رو به افزایش است، شاید لازم باشد به جای جستجوی صرفِ نقص در افراد، به ساختارهای اجتماعی مولد فشار نیز توجه کنیم. آمارهای جهانی نشان می‌دهد نابرابری اقتصادی در بسیاری از کشورها طی دو دهه اخیر افزایش یافته و همزمان احساس ناامنی شغلی، بی‌ثباتی درآمد و نگرانی درباره آینده به بخشی از تجربه روزمره میلیون‌ها نفر تبدیل شده است. سازمان جهانی بهداشت گزارش می‌دهد که نابرابری درآمدی در بسیاری از کشورها به یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد شکاف‌های سلامت تبدیل شده است. در چنین شرایطی، پرسش اصلی دیگر این نیست که چه مشکلی در افراد وجود دارد؟ بلکه این است که چه چیزی در شیوه سازمان‌دهی زندگی اجتماعی موجب تولید این حجم از رنج روانی شده است؟ پاسخ به این پرسش نیازمند پیوند دادن روانشناسی با جامعه‌شناسی است پیوندی که می‌تواند تصویر کامل‌تری از انسان معاصر ارائه دهد.

یک درمانگر اختلالات یادگیری با تأکید بر اینکه اضطراب امتحان تنها به افت نمرات محدود نمی‌شود، گفت: فشار برای کسب نمره، مقایسه با دیگران، تجربه‌های ناموفق گذشته و فضای رقابتی در خانه و مدرسه از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری اضطراب امتحان هستند.

افرادی که از افسردگی مزمن رنج می‌برند، اغلب سطح بالاتری از شاخص‌های التهابی در خون و مغز دارند.

یک روانشناس بالینی، نسبت به خطرات استفاده از هوش مصنوعی به جای روانشناس در ارائه خدمات درمانی، هشدار داد.

مغز مخصوصا نوجوون‌ مثل یک حساب بانکیه. دوپامین ارزون مثل اینه که پولمون رو دور بریزیم و جیبمون خالی بمونه، اما دوپامین باارزش، یه سرمایه‌گذاریه که شاید اولش سخت باشه و زحمت بخواد، ولی در نهایت باعث داشتن حس خوب و تمرکز بالا میشه.

طبق یک مطالعه جدید از دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند، ۵ دقیقه دعا می‌تواند در کاهش درد و اضطراب موثر باشد.

یک روان‌شناسی بالینی و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گفت: مغز نوجوانان تا سن ۲۵ سالگی همچنان در حال رشد است،قسمت‌هایی از مغز که مسئول تصمیم‌گیری،کنترل تکانه و ارزیابی پیامدها است، هنوز به بلوغ و رشد کامل نرسیده، به‌همین جهت نوجوانان بیشتر تحت تأثیر هیجانات و کنجکاوی است.

انسان‌ها طوری تکامل یافته‌اند که به خطر توجه زیادی داشته باشند، اما امروزه این غریزه با حجم بی‌پایان اخبار بد از سراسر جهان تحت‌الشعاع قرار گرفته است. دکتر «علی جاسمی» دانشمند ایرانی «دانشگاه ویلفرد لوریر» می‌گوید که راه حل، توقف دنبال کردن رویدادهای جاری نیست، بلکه ایجاد عادت‌های سالم‌تر درباره چگونگی، زمان و مکان دریافت اخبار است.

جرمی اسکاهیل در یادداشتی در دراپ‌سایت نیوز تاکید کرد که به به‌کارگیری مشاوران روان‌شناسی در تیم مذاکره‌کننده ایران برای تحلیل رفتار رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و همچنین تلاش برای تنظیم پیام‌های دیپلماتیک در جریان مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن اشاره کرده است؛ موضوعی که همزمان با گزارش‌هایی درباره تشدید روند بررسی‌های پزشکی ترامپ و اعلام توافق اولیه میان دو طرف برای امضای یک تفاهم‌نامه مطرح شده است.

بیانیه سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران درباره ضرورت توجه فوری به وضعیت روانی دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم و ثبات تصمیمات آموزشی و آزمونی

پژوهشی جدید با بررسی تجربه والدین ایرانی که فرزندان بزرگسالشان از تهران مهاجرت کرده‌اند، نشان می‌دهد مفهوم سنتی «خالی شدن آشیانه» در واقعیت، بسیار پیچیده‌تر از تصور رایج است.

به گزارش میگنا اولین رسانه روانشناسی ایران احساس گناه بخشی از سیستم اخلاقی انسان محسوب می‌شود. این هیجان به ما کمک می‌کند رفتارهای خود را ارزیابی کنیم و در صورت اشتباه، مسئولیت آن را بپذیریم.

یک روانشناس ضمن بیان اینکه نسل Z همیشه بدنبال راه‌حل‌های سریع برای رسیدن به اهدافشان هستند لذا ممکن است تحمل و تاب‌آوری برای ادامه مسیر طولانی را نداشته باشند گفت: این نسل اگر حمایت شوند خلاق، کارآفرین و مساله‌محور حرکت می‌کنند لذا ضروری است جامعه پذیرش کافی نسبت به نسل Z را داشته و آنها را تحقیر نکرده و آسیب‌پذیر نداند.

یک کارشناس روانشناسی گفت: آموزش مهارت «نه گفتن» به نوجوانان می‌تواند آن‌ها را در برابر فشار همسالان و پیشنهادهای پرخطر مقاوم‌تر کند و نقش مهمی در پیشگیری از گرایش به مصرف مواد داشته باشد.